زندگيش ترك نشده بود و در آن روز سرحال بود و هيچ آثار بيمارى نداشت و چون شب فرا رسيد كه خيلى به شب و سحر انس و علاقه داشت داعى حق را لبّيك گفت . يعنى در شب سه شنبه دوازدهم ربيع الثّانى 1393 هجرى قمرى مطابق 25 / 2 / 1352 هجرى شمسى مخاطب به خطاب : يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي شده است . و در فرداى آن شب از طهران به قم جنازه‌اش حمل و در وادى السّلام به خاك سپرده شد ، وَ اللَّهُ يَدْعُوا * إِلى دارِ السَّلامِ لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ، إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ . اين چند جمله كه از خامهء نارساى اين خام به تحرير افتاد در حقيقت ، نامهء سركار اين بنده را به حرف آورد . روى تو ديدم سخنم روى داد * ز آينه طوطى به سخن در فتاد جمعه 13 ، ج 1 ، سنهء 1393 هجرى قمرى 25 / 3 / 1352 شمسى قم - حسن حسن‌زاده آملى